BlauwBloed--overlayTop BlauwBloed--overlayBottom BlauwBloed--overlayHeader BlauwBloed--overlayLeft BlauwBloed--overlayOrange Icon--npo Icon--EO Icon--tag Icon--search Icon--menu Icon--close Icon--image Icon--photo Icon--audio Icon--video Icon--play Icon--instagram whatsapp instagram-with-circle Icon--mail twitter twitter-with-circle facebook facebook-with-circle Icon--rss clock

Geloofsconferenties Juliana geen gevaar staat

Koningin Juliana is in 1956 ten onrechte het recht ontzegd om de religieuze conferenties op Het Oude Loo in Apeldoorn bij te wonen. Dat is de conclusie die getrokken kan worden uit het boek De geest van het Oude Loo. Auteur Han van Bree promoveert woensdag aan de Universiteit Leiden op onderzoek naar de conferenties en de rol van Juliana daarin.

Juliana was het slachtoffer van de tijdgeest en kwetsbaar door haar positie als vrouwelijk staatshoofd in een door mannen beheerste politieke wereld, stelt Van Bree. Voor haar waren de samenkomsten op het kasteeltje 'begeesterend en inspirerend'. In de ogen van buitenstaanders - onder wie prins Bernhard - waren ze bedreigend en mogelijk staatsgevaarlijk. Dat laatste mede door de rol van 'helderhorend medium' Greet Hofmans, die 'doorgevingen' kreeg van 'Boven'.

Bij de bijeenkomsten, waarvan er tussen 1951 en 1957 17 werden gehouden, waren de vestiging van een theocratie en wereldvrede de uitgangspunten. Juliana putte er vooral kracht uit, maar hield de scheiding tussen privé en haar taak als staatshoofd goed in de gaten. Ze behield haar eigen wil.

Pacifisme

Bernhard moest niets hebben van het 'pacifisme' van de conferenties en hij voelde zich bedreigd door de invloed van Hofmans c.s. die er bijvoorbeeld voor zorgde dat Juliana zijn losbandige leven niet langer accepteerde. Het koninklijk huwelijk stond op springen. Bernhard wist door het inschakelen van buitenlandse media de regering te dwingen in te grijpen, waarbij zijn vrouw werd afgeschilderd als beïnvloedbaar en ontoerekeningsvatbaar.

De commissie-Beel besliste dat Juliana alle banden met Het Oude Loo, haar beste vriendinnen en een deel van de hofhouding moest verbreken. Een uitkomst die gezien de samenstelling van de commissie al vast stond, aldus Van Bree.

Prins Bernhard krijgt de zwarte piet toegespeeld in het boek. Prins Bernhard wist voor de buitenwereld een beeld te scheppen van staatsgevaarlijke activiteiten en Juliana moest zich in 1956 afkeren van de bijeenkomsten én van haar vriendenkring. Het beeld was echter eenzijdig en de samenkomsten waren allesbehalve een gevaar voor de staat, zo betoogt Van Bree.

In zijn studie geeft hij een uitvoerig beeld van de conferenties die werden gehouden op het kasteeltje Het Oude Loo, met Juliana als vaste en enthousiaste deelneemster en een wisselende groep deelnemers aan gesprekken en discussie over God en de wereldvrede. Greet Hofmans, de 'helderhorende' doorgeefster van goddelijke boodschappen, was er bij betrokken, religieus secretaris Wim Kaiser en vele getrouwen en vriendinnen van Juliana.

Boodschap

De vredelievende boodschap die van de bijeenkomsten uitging, strookte niet met de opvattingen van prins Bernhard, die zich bovendien bedreigd voelde door de 'kliek' rond zijn almaar zelfstandiger wordende vrouw. Op de achtergrond speelden ook andere zaken, zoals Bernhards buitenechtelijke affaires en Juliana's verzet tegen zijn rol bij de uit diezelfde tijd stammende Bilderberg-conferenties. Maar die laatste werden door de regering als nuttig gezien, het achter gesloten deuren praten over geloofskwesties niet.

Juliana zou ook wel eens beïnvloed kunnen worden door Hofmans c.s., een gedachte die Bernhard niemand uit het hoofd praatte maar juist aanmoedigde. "Bernhard lijkt daarbij vooral oog te hebben gehad voor zijn eigen hachje. De prins lijkt zijn eigen vrienden en vriendinnen belangrijker te hebben gevonden dan zijn echtgenote, maar moest zijn huwelijk met haar wel in stand houden, want het leven dat hij leidde was daaromheen gebouwd”, aldus Van Bree.

In die tijd werd een man eerder geloofd dan een vrouw, ook al was zij staatshoofd, zo toont Van Bree aan. Juliana werd slachtoffer van de machinaties van haar man en was niet de zwakke, naïeve vrouw zoals critici haar nog wel eens afschilderden. Integendeel. Ook bij de bijeenkomsten op Het Oude Loo wist ze privé en staatszaken goed te scheiden, en liet ze zich niet sturen. Maar de sluwe Bernhard wist de feiten anders voor te stellen en stuurde de commissie-Beel in 1956 naar de conclusie dat ze alle banden met 'Het Oude Loo' en haar vriendinnen moest verbreken.

Bron: ANP

Meer over

Dit artikel zit in de dossiers: