BlauwBloed--overlayTop BlauwBloed--overlayBottom BlauwBloed--overlayHeader BlauwBloed--overlayLeft BlauwBloed--overlayOrange Icon--npo Icon--EO Icon--tag Icon--search Icon--menu Icon--close Icon--image Icon--photo Icon--audio Icon--video Icon--play Icon--instagram whatsapp instagram-with-circle Icon--mail twitter twitter-with-circle facebook facebook-with-circle Icon--rss clock

Bandoneonist nog vaak herinnerd aan huwelijk

Bandoneonist Carel Kraayenhof wordt nog geregeld aangesproken op zijn optreden tijdens de kerkelijke inzegening van het huwelijk van Willem-Alexander en Máxima, donderdag precies vijftien jaar geleden. “Iedereen weet nog precies wat hij dacht, zag en voelde op het moment van de traan”, zegt Kraayenhof in De Telegraaf.

Op verzoek van de bruid speelde de bandoneonist Adiós Nonino. “Vaak wordt mij verteld dat juist dit nummer zoveel voor iemand heeft betekend, omdat ze net in scheiding lagen, iemand was overleden of juist net een nieuwe relatie was begonnen”, vertelt Kraayenhof. “Het is dus niet alleen het lievelingsstuk van Máxima en van mijzelf, maar van heel veel anderen.”

Spoel door naar minuut 14:00 voor het optreden van Carel Kraayenhof.

Na zijn optreden in de Nieuwe Kerk in Amsterdam dacht Kraayenhof dat hij slecht had gespeeld. “Door alle techniek had ik het koor en orkest niet goed gehoord.” Pas ’s avonds zag de bandoneonist zichzelf terug op televisie. “Het leek alsof ik naar een speelfilm zat te kijken, zo mooi als regisseur Rinus Spoor dat in beeld had gebracht. Ik was echt verrast, zo prachtig als het eruit zag.”

Dat Adiós Nonino veel Nederlanders tot op de dag van vandaag raakt, vindt Kraayenhof bijzonder. “Hoe mooi is dat, de tango die Máxima zelf had uitgezocht en waarvan ze toen al zei: Nederlanders zijn niet zo kil als de mensen denken, ze zijn warm en emotioneel.”

Bron: ANP

Meer over

Dit artikel zit in de dossiers: