Het smaragden pronkstuk uit de Noorse juwelencollectie: de Emerald Tiara
Juwelen 💎
Leestijd: 3 minDoor Jeanine van Nieuwkoop - Steenhoven
Juwelen 💎
Leestijd: 3 minDoor Jeanine van Nieuwkoop - Steenhoven
Het juweel dat misschien wel het vaakst schittert op het hoofd van koningin Sonja van Noorwegen is de Emerald Tiara. Het diadeem met verschillende groottes smaragden is onderdeel van een parure die een van de pronkstukken uit de Noorse juwelencollectie te noemen is.
Het is niet helemaal zeker te zeggen waar de oorsprong van de Norwegian Emerald Tiara ligt. Kijkend naar de smaragden uit het diadeem wordt gedacht dat het juweel in de jaren dertig van de 19e eeuw is vervaardigd. Juwelenhistorici zijn het er wel over eens dat het diadeem in handen is geweest van prinses Augusta van Beieren (1788-1851). Zij was getrouwd met Eugène de Beauharnais, de stiefzoon van Napoleon Bonaparte. Na haar overlijden in 1851 werden de juwelen onderverdeeld onder haar dochters Joséphine, Théolinde en Amélie. Laatstgenoemde bewaarde de smaragden parure in Portugal, waar zij als weduwe van de Portugese koning Peter IV woonde.
De tekst gaat hieronder verder.
Koninklijke juwelen worden van generatie op generatie doorgegeven. Toen Amélie in 1873 overleed, was haar enige dochter al overleden. Ze liet daarom haar juwelen, waaronder de Emerald Tiara en Braganza Tiara, na aan haar enige zus die nog leefde: koningin Joséphine van Zweden en Noorwegen. Via deze familiebanden kwam het juweel in Scandinavië terecht, waar het ook bleef na het overlijden van Joséphine in 1876.
Lees verder onder de foto.
Joséphines schoondochter, koningin Sophia, liet de smaragden juwelen uitlenen aan haar familieleden. Maar na haar overlijden was het niet haar opvolgster als koningin van Zweden, Victoria van Baden, die de parure kreeg maar haar andere schoondochter: prinses Ingeborg. Zij was getrouwd met Sophia's derde zoon Karel en had volgens de overlevering een betere band met haar schoonmoeder dan Victoria.
Lees verder onder de foto.
Ingeborg was dol op de smaragden parure en droeg het regelmatig. De prinses liet er ook een aantal wijzigingen in aanbrengen. Van een aantal druppelvormige smaragden werden oorbellen gemaakt en onderdelen uit het collier werden aan familieleden gegeven, onder wie koningin Astrid van België.
Ingeborgs dochter, Märtha, was dol op de groene juwelenset en het werd een geliefde parure van de kroonprinses. Door haar huwelijk met de latere koning Olav V eindigde de parure in Noorwegen. Gedurende de Tweede Wereldoorlog zijn de juwelen veilig bewaard gebleven en groeide daarna uit tot de grootste set in de schatkamer van de Noorse royals. Helaas stierf de prinses op 53-jarige leeftijd. Het zou de wens van Ingeborg zijn geweest om de groene juwelen na te laten aan de toekomstige echtgenoot van haar kleinzoon Harald. Dat gebeurde in 1968 toen hij met Sonja Haraldsen trouwde. Sinds het huwelijk van het koningspaar is zij de enige Noorse royal die de Emerald Tiara met enige regelmaat draagt.
Beeld: Kimm Saatvedt / Det kongelige hoff / ANP / Alexis Daflos - The Royal Court of Sweden / Bernadottebibliotekets arkiv
