Was koning George III echt 'Mad King George'? Dit is het verhaal
Historie
Leestijd: 4 minDoor Renée Prenger
Historie
Leestijd: 4 minDoor Renée Prenger
In 'Queen Charlotte: A Bridgerton Story' zien we het leven van koningin Charlotte en koning George III. George wordt in de serie geteisterd door een mysterieuze ziekte en de manier waarop hij behandeld wordt, is discutabel. In hoeverre was koning George III écht de 'Mad King George'? Je leest 't in dit artikel.
Het verhaal van de serie is gebaseerd op het leven van koning George III van het Verenigd Koninkrijk. We gaan terug naar de achttiende eeuw. George wordt op 4 juni 1738 geboren als kleinzoon van koning George II. Aangezien hij twee maanden te vroeg wordt geboren, vreest men voor zijn leven. Daarom wordt hij nog op dezelfde dag gedoopt. Hij groeit op als een verlegen en onzekere jongen. Hij studeert natuurwetenschappen, kan goed lezen en schrijven en heeft van jongs af aan een politieke visie. Ook houdt hij zich bezig met dansen, paardrijden en schermen.
Zijn grootvader, koning George II, hekelt zijn oudste zoon Frederik, prins van Wales, en heeft ook geen interesse in zijn kleinkinderen. Wanneer Frederik in 1751 plots overlijdt, moet dat veranderen. De 13-jarige George is namelijk de volgende in de lijn van troonopvolging. Drie weken na de dood van zijn vader neemt George zijn titel over en is hij prins van Wales. Hij groeit verder op onder de vleugels van zijn moeder, Augusta van Saksen-Gotha.
Na zijn achttiende verjaardag begint de zoektocht naar een geschikte echtgenote voor de troonopvolger. George heeft een oogje op Sarah Lennox, de dochter van een hertog. Maar zij is te min voor een toekomstige koning. George schrijft haar om het slechte nieuws uit te leggen: "Ik ben geboren voor het geluk of het lijden van een grote natie en dus moet ik vaak handelen in strijd met mijn passies."
Lees verder onder de afbeelding.
In 1760 sterft koning George II op 76-jarige leeftijd. George wordt nu koning George III. Met zijn nieuwe rol is een vrouw aan zijn zijde nog belangrijker geworden. De zoektocht naar een echtgenote gaat daarom snel verder. In 1761 is het dan zover: George trouwt met de 17-jarige Sophia Charlotte, later koningin Charlotte. Ze kennen elkaar niet en zien elkaar voor het eerst op de huwelijksdag.
Desondanks lijkt het een goede match. Ze hebben beiden een passie voor muziek en het platteland en verlangen naar een leven in de luwte. Ze trekken zich dan ook terug in Kew Palace buiten Londen. Samen krijgen ze vijftien kinderen. Om al die kinderen te huisvesten, koopt hij Buckingham House, later Buckingham Palace.
Tekst gaat hieronder verder.
Eind goed, al goed, zou je denken. Maar het lot bepaalt anders. Koning George krijgt last van manie. Hij slaapt soms maar twee uur per dag, kan ineens kwaad worden en praat onophoudelijk, van de hak op de tak. Ook heeft hij grootheidsideeën en wanen. Daarnaast speelt hij obsessief met zakdoeken. "Zijn zenuwen leken hem ertoe te dwingen de zakdoeken op te rollen zodra ze hem werden gegeven; ik geloof dat hij er sommige dagen wel 40 of 50 had." Dat staat geschreven in een verslag uit 1789.
In die tijd is er nog geen goede behandeling voor de aandoening die George heeft. Hij valt te prooi aan extreme en experimentele behandelingen. Zo wordt hij in een dwangbuis gestopt om hem te kalmeren.
Lees verder onder de afbeelding.
In 1811 wordt de koning als blijvend krankzinnig beschouwd. Kort daarna wordt hun oudste zoon regent. Charlotte wordt Georges vaste voogd tot haar eigen dood in 1818. Zij blijft hem tot het einde toe trouw. Hij komt nooit te weten dat zijn vrouw is overleden en beleeft zijn laatste momenten in Windsor Castle, waar hij weinig wordt bezocht door zijn familie. Hij wordt doof, blind en dement. In 1820 overlijdt hij. Zoon George volgt hem op als koning George IV.
George III wordt anno 2026 vooral herinnerd om twee dingen: het verlies van de Amerikaanse koloniën in 1776 (Groot-Brittannië erkende de onafhankelijkheid in 1783) en zijn waanzin.
Beeld: Royal Collection Trust.
