
Dít is het verhaal van de laatste Duitse kroonprins, die korte tijd in Nederland woonde
Historie
Leestijd: 4 minDoor Arie Benschop

Historie
Leestijd: 4 minDoor Arie Benschop
Volgende week brengt de bondspresident van Duitsland, Frank-Walter Steinmeier, een staatsbezoek aan Nederland. Duitsland zoals we het vandaag kennen is al jaren geen monarchie meer, maar was dat ooit wel. Wij duiken voor je in het verhaal van de laatste Duitse kroonprins, prins Wilhelm: een troonopvolger die nooit keizer werd.
Duitsland was in de periode van 1871 tot 1918 een keizerrijk. In deze periode werd Duitsland geregeerd door drie keizers. Wilhelm van Pruisen (1882-1951) was de zoon van de laatste keizer, keizer Wilhelm II, en hij was jarenlang de man die klaarstond om zijn vader op te volgen. Hij groeide op in de schijnwerpers van het Duitse keizerrijk, met het idee dat de kroon ooit op zijn hoofd zou belanden. Maar niets bleek minder waar toen de monarchie in Duitsland instortte en zijn toekomst als keizer verdween.
Lees verder onder de foto.
Wilhelm werd in 1882 geboren als oudste zoon van keizer Wilhelm II en keizerin Auguste Victoria. Zijn opvoeding stond in het teken van plicht, discipline en representatie. Wilhelm had een afstandelijke relatie met zijn vader en hij zette zich ook af tegen hem. Hij bemoeide zich tot ergernis van zijn vader actief met de politiek en onderhield goede banden met de koning Edward VII van het Verenigd Koninkrijk, ook tot ergernis van de keizer. Verschillende historici vermelden dat hij een losbandig leven leidde. Toen in 1914 de Eerste Wereldoorlog uitbrak, kwam het rijk in een langdurige crisis terecht en veranderde alles.
Lees verder onder de foto.
De Eerste Wereldoorlog legde een enorme druk op Duitsland. Miljoenen mannen werden opgeroepen en door tekorten en onzekerheid werd het dagelijks leven steeds zwaarder. Wilhelm had in die jaren een rol aan het westfront in Noord-Frankrijk en België, maar ondertussen groeide de kritiek op de militaire en politieke leiding. Onder zijn officieren stond hij niet goed bekend, mede door zijn gedrag en zijn reputatie als rokkenjager. In 1918 kwam de onvrede onder de Duitse bevolking over het verloop van de oorlog tot een kookpunt en werd de heersende elite in Duitsland afgezet, waaronder ook zijn vader. Die vluchtte in november naar Nederland en vond onderdak in Doorn.
Tekst gaat hieronder verder.

Een paar dagen na de vlucht van zijn vader verliet ook Wilhelm Duitsland. Hij ging naar het eiland Wieringen, waar koningin Wilhelmina een pastorie ter beschikking had gesteld waar hij kon wonen. Op Wieringen werkte hij bij een smederij en daar leidde hij een leven als hoefsmid. Door hem geslagen hoefijzers werden verkocht aan toeristen, die naar Wieringen kwamen om een glimp van Wilhelm op te vangen. Het verhaal gaat dat Wilhelm ook enkele kinderen heeft verwerkt tijdens zijn tijd op Wieringen, maar dat is nooit bewezen. Na een aantal jaren in Nederland keerde hij in 1923 weer terug naar Duitsland.
Tekst gaat hieronder verder.
Door hem geslagen hoefijzers werden verkocht aan toeristen, die naar Wieringen kwamen om een glimp van Wilhelm op te vangen
Terug in Duitsland zocht Wilhelm contact met invloedrijke figuren binnen de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij (NSDAP). Hij hoopte dat zij de monarchie zouden herstellen en dat hij alsnog keizer kon worden. Die verwachting kwam niet uit. Uiteindelijk nam Wilhelm afstand van de partij, teleurgesteld over het uitblijven van het herstel van de monarchie. Ook privé liep het niet soepel. In 1905 was hij getrouwd met hertogin Cecilie van Mecklenburg-Schwerin, maar tijdens zijn ballingschap en daarna had Wilhelm meerdere affaires. Een bekende relatie was die met de Amerikaanse operazangeres Geraldine Farrar. Wilhelm en Cecilie leefden al lange tijd gescheiden van elkaar, samen kregen zij zes kinderen.
Lees verder onder de foto's.
Na de Tweede Wereldoorlog verklaarde de Nederlandse regering de bezittingen die Wilhelm in Nederland had geërfd, verbeurd. Zo kwam Huis Doorn in handen van de Nederlandse staat, al is dat volgens de familie Hohenzollern nog altijd een punt van discussie. Wilhelm verbleef daarna eerst op de burg Hohenzollern bij Hechingen en ging later in een eenvoudig huis in de buurt wonen. Op 20 juli 1951 stierf hij aan een hartaanval. Wilhelm ligt begraven naast zijn vrouw Cecilie, die in 1954 overleed, op het kleine familiekerkhof bij de burcht, ver weg van de troon die ooit voor hem klaar stond.
Beeld: ANP/LIBRARY OF CONGRESS
