Wie was de échte Queen Charlotte van het Verenigd Koninkrijk?
Historie
Leestijd: 3 minDoor Jeanine van Nieuwkoop - Steenhoven
Historie
Leestijd: 3 minDoor Jeanine van Nieuwkoop - Steenhoven
Ze had een grote liefde voor muziek en kunst, zette vijftien kinderen op de wereld en was koningin-gemalin van het machtige Britse rijk: koningin Charlotte. Wie was zij?
Op 19 mei 1744 werd er een nieuw prinsesje geboren in het hertogdom Mecklenburg-Strelitz: Sophia Charlotte. Ze stamde uit een familie van prinsen, prinsessen, hertogen en hertoginnen. En hoewel haar naam anders doet vermoeden, was Sophia Charlotte geen voor de hand liggende huwelijkskandidaat voor de koning van het Verenigd Koninkrijk. En tóch werd ze het.
Toen Sophia Charlotte zeventien jaar oud was, werd ze uitgekozen als huwelijkskandidaat voor koning George III. De zes jaar oudere George mocht zich op dat moment nog maar net koning van het Verenigd Koninkrijk noemen. Hoewel George verliefd was op een ander, drukte de entourage aan het hof het huwelijk erdoor. De aanstaande bruid zou volgens de koning een zachtaardig en volgzaam karakter hebben, en dat was voor hem het belangrijkste. Het stel trouwde op 8 september 1761 in de koninklijke kapel van St. James’s Palace in Londen. Door haar jawoord werd Charlotte koningin-gemalin van het Verenigd Koninkrijk.
Lees verder onder de afbeelding.
Aan het Britse hof ontwikkelde Charlotte een grote passie voor kunst en muziek. Zo schreef de componist Mozart op achtjarige leeftijd opus 3 voor de Britse koningin. Ze omringde zich met intellectueel ingestelde vrouwen met wie ze deel uitmaakte van de Blue Stockings Society. Daarnaast had Charlotte nog een grote passie: plantkunde. Ze tekende bijzondere planten en bloemen na die in de tuinen van Kew Palace werden gekweekt en hield keurig bij welke dat waren. De paradijsvogelbloem, Strelitzia reginae, is naar haar vernoemd. Als koningin-gemalin zette Charlotte zich in voor weeshuizen, die ze zelf stichtte.
Lees verder onder de afbeelding.
Ondanks dat het een gearrangeerd huwelijk was, was de relatie tussen Charlotte en George in de eerste decennia gelukkig te noemen. De twee vonden elkaar in hun gezamenlijke passie voor muziek. In hun huwelijk werd voor voldoende nageslacht gezorgd; Charlotte beviel van vijftien kinderen. Twee van hen stierven voor hun vijfde levensjaar.
Lees verder onder de afbeeldingen.
Het tij keerde in het huwelijk tussen Charlotte en George toen de koning ziek werd. Zijn ziekteperiode begon in 1788 en werd gekenmerkt door ernstige psychische aandoeningen. George werd in isolement geplaatst en zijn artsen behandelden hem met koude baden en aderlatingen. De koning kon gewelddadige uitbarstingen krijgen, waardoor Charlotte haar man moest vermijden voor haar eigen veiligheid. Hij werd ook wel Mad George genoemd. Door wetgeving werd in 1788 bepaald dat hun oudste zoon George, de prins van Wales, tot regent zou worden benoemd vanwege de geestelijke toestand van George III. Tegelijkertijd bleef de koning zelf onder voogdij staan van zijn vrouw, koningin Charlotte.
Lees verder onder de afbeelding.
In de loop der jaren verslechterde ook Charlottes gezondheid en zat zij gebonden aan haar geliefde Kew Palace. Ze leed aan waterzucht, wat zorgde voor orgaanfalen. De huwelijken van haar zonen William en Edward kon ze niet bijwonen, omdat reizen er niet meer in zat. Daarom werd er een altaar opgesteld in Kew Palace. Op 17 november 1818 blies koningin Charlotte haar laatste adem uit in een zwarte fauteuil die in haar slaapkamer stond. George, die in 1820 overleed, kwam nooit te weten dat zijn vrouw was overleden.
Beeld: Royal Collection Trust
