Het verhaal achter de trouwjurk van prinses Beatrix
Leestijd: 2 minDoor Renée Prenger
Leestijd: 2 minDoor Renée Prenger
Op 10 maart 1966 trouwde prinses Beatrix met Claus von Amsberg in Amsterdam. De hamvraag van die dag was: wat voor een trouwjurk heeft de prinses aan op haar huwelijksdag? In dit artikel nemen we de bruidsjapon van prinses Beatrix onder de loep.
Nog voor de grote dag daar is, lekt het nieuw uit: prinses Beatrix zal op haar huwelijksdag een creatie dragen van Maison Linette uit Den Bosch. Een adres waar Beatrix en haar familieleden, onder wie koningin Juliana, regelmatig komen om hun garderobe te vullen met nieuwe kleding. In januari 1966 meldden betrouwbare bronnen dat de eigenaresse van Maison Linette, Lien Bergé-Farwick, in Parijs een zilverwitte brokaatstof had aangeschaft. De tamtam ging als een lopend vuurtje rond.
Ondanks de geruchten, werd de ontwerper van de trouwjurk van prinses Beatrix pas op haar huwelijksdag bekend. Het was een creatie van Maison Linette. De zijde kwam van het Franse huis Staron. De jurk had maar liefst een sleep van vijf meter lang en twee meter breed die als een openvallende rok vanaf de taille uitliep. De jurk was, zoals eerst wel gedacht werd, niet van zilverbrokaat. Het materiaal was wit satijn, ook wel satin au sable genoemd. Met daarop fluweelmotieven, arabesken, die zijn gebaseerd op het Württemberg-diadeem dat Beatrix op haar trouwdag mocht dragen. Aan het diadeem was haar sluier bevestigd.
Lees verder onder de foto.
De trouwjurk van prinses Beatrix was meteen een inspiratie voor veel andere vrouwen. Nog geen twee weken na deze koninklijke bruiloft, waren er kopieën van de jurk verkrijgbaar in verschillende Nederlandse modezaken.
Beeld: Nationaal Archief
