Staatsbezoeken 'bijna on-Nederlands' door alle protocollen: 'Alles wordt uit de kast getrokken'
Achtergrond
Leestijd: 3 minDoor Renée Prenger
Achtergrond
Leestijd: 3 minDoor Renée Prenger
Koning Willem-Alexander en koningin Máxima openen komende week de deuren voor de Duitse bondspresident Frank-Walter Steinmeier en zijn echtgenote. Zo’n staatsbezoek – inkomend of uitgaand – gaat gepaard met protocollaire onderdelen die volgens RTL Nieuws-verslaggever "bijna on-Nederlands" zijn. Lees snel verder voor meer informatie.
De traditie van staatsbezoeken is volgens RTL Nieuws-verslaggever Sander Paulus nog niet heel oud. “Het vindt wel zijn oorsprong in de 19e eeuw – en denk aan keizer Napoleon III die op bezoek gaat bij de Britse koningin Victoria.” Maar in die tijd vulden koningen en koninginnen dat nog veel zelf in. “Koningin Wilhelmina had er helemaal geen zin in, die is bijna nergens geweest.”
Daar komt verandering in wanneer koningin Juliana na de Tweede Wereldoorlog de troon bestijgt. “Dan zie je dat de staatsbezoeken zoals we ze nu kennen een vlucht nemen”, legt Sander uit. Bij haar zien we dan ook voor het eerst zowel inkomende als uitgaande staatsbezoeken.
Tekst gaat hieronder verder.
Zo’n welkomstceremonie verloopt volgens Sander bijna altijd in een prettige en ontspannen sfeer. Maar er kan ook wat acteerwerk aan te pas komen. “Want we weten dat staatshoofden bij inkomende staatsbezoeken al in het land kunnen slapen – op Paleis op de Dam bijvoorbeeld. Dus hoe spontaan zijn die ontmoetingen dan werkelijk?”
Lees verder onder de foto.
“En dan begint er een machine te draaien”, vervolgt de verslaggever, die al heel wat staatsbezoeken in binnen- en buitenland heeft bijgewoond. Na de welkomstceremonie volgt de inspectie van de erewacht. “Dat vindt zijn oorsprong in de band tussen vorstenhuizen en defensie.” Een bijna on-Nederlandse traditie. “Het is pracht en praal en voor Nederland is dat iets wat wij soms vrij ongemakkelijk vinden. Maar we trekken toch alles uit de kast. Het is mooi om te zien en bijna on-Nederlands mooi.”
Lees verder onder de foto.
De kranslegging is volgens Sander een wat “serieuzer onderdeel” van een staatsbezoek. Daar leggen de staatshoofden een krans bij het Monument van de Onbekende Soldaat. Een traditie die naar verluidt is ontstaan na de Eerste Wereldoorlog. “Om eer te betuigen aan de onbekende soldaat, die symbool staat voor al die andere gesneuvelde soldaten.” In Nederland hebben we niet zo’n monument, omdat we in de Eerste Wereldoorlog neutraal waren.
Lees verder onder de foto.
Zo’n eerste dag wordt spectaculair afgesloten met een staatsbanket, waar alles tot in de puntjes is verzorgd. Alles is afgestemd op het land dat op bezoek is. Zo stemt de kok het menu af op de keuken van het bezoekende land.
Lees verder onder de foto.
De tweede dag wordt vaak (maar zeker niet altijd) afgesloten met een contraprestatie. Het bezoekende land organiseert een culturele voorstelling om het ontvangende land te bedanken voor de gastvrijheid. Voorheen was dit een diner en dat had volgens Sander nogal wat voeten in de aarde. “Er moesten Nederlandse tafelkleden, Nederlands bestek, Nederlandse borden en Nederlandse bloemen worden verscheept naar het land dat bezocht werd, hoe ver ook.” In 1982 werd het diner voor het laatst op deze manier gehouden. Daarna werd het een contraprestatie.
Beeld: ANP
